AFS ZUL: over de organisatie

 
   
Een kleine boodschap? Klik dan op het deurtje…  

Over de organisatie

historiek:

structuur van AFS-Vlaanderen

De historiek van AFS (American Field Sevice)
gaat bijna 100 jaar terug.
Ze heeft haar wortels in de moed en zelfopoffering
van enkele Amerikaanse vrijwillige ambulanciers
die tijdens WO I hun humane diensten aanboden
op de Europese slagvelden.
Na WO II ontstond de idee
om ook buiten oorlogsomstandigheden
mensen uit verschillende landen met elkaar in contact te brengen
om begrip en waardering voor ieders cultuur te bevorderen.
De basisidee van AFS was geboren!


Ieper 11 mei 2008:
90 jaar American Field Service, 60 jaar uitwisselingen met België en 30 jaar AFS Vlaanderen.
Dat werd heel plechtig gevierd!
Toespraak Tachi (Francisco) Cazal, Francisco (Tachi) Cazal, President and CEO of AFS International
Toespraak Yves Leterme, Eerste Minister
• Toespraak van Lieven Bauwens, voorzitter van de Raad van Bestuur van AFS Interculturele Programma's vzw

Geachte aanwezigen, beste vrienden van AFS,

Ik wil jullie ook van mijn kant van harte verwelkomen op de viering van onze 60ste verjaardag. 60 jaar die begonnen na de absolute absurditeit van de tweede wereldoorlog. De roots van onze organisatie liggen verder in de geschiedenis, namelijk 94 jaar terug, aan het begin van de eerste wereldoorlog, waarvan we de gruwel vandaag hier in Ieper in herinnering hebben kunnen brengen.


Vandaag is trouwens vele dagen: pinksteren, moederdag, vredesweekend hier in Ieper en de verjaardag van AFS.


De wereld is na die oorlogen ingrijpend veranderd. Steeds sneller en sneller worden grenzen overgestoken, records gebroken, afstanden verkleind. Evoluties die vroeger eeuwen duurden, gebeuren nu in een generatie.


Ik trap een wijdopen deur in als ik zeg dat de competenties om deze geglobaliseerde wereld te kunnen bevatten en erin te functioneren bijzonder relevant zijn. Kunnen omgaan met “de andere” is niet evident en leert men niet zomaar. Uitwisselingen met als doel om deze competenties aan te leren zijn nu meer dan ooit nodig. AFS is in haar 60ste verjaardag, maar gaat zeker niet met pensioen en moet net nu heel hard werken.


Een kunstenaar heeft België ooit fotografisch in beeld gebracht. Hij fotografeerde rolluiken, bewakingscamera’s, prikkeldraad en zwaarbeveiligde poorten. Vlamingen zijn, net als bijna alle volkeren, een gastvrij volk. Waarom lijkt dit niet zo? Waarom hebben zoveel mensen zoveel schrik van het vreemde? Waarom haalt een openlijk xenofobe partij meer dan 20% bij de verkiezingen? Waarom is er zoveel geweld, zoveel wrok? Een faits-divers van vorig jaar heeft mij geraakt: Arpad Sule, een allochtone Vlaming, werd geweigerd een video huren en werd nadien hardhandig aangepakt omdat hij bleef aandringen. 5 jaar later is hij nog steeds aan het revalideren en zijn klacht werd geseponeerd. Dit racisme, dit gedrag is stuitend.


Of die andere anekdote, een Vlaming die Ali heet (zoals er nu zoveel andere namen zijn, Oceans, Wolf, Aiko’s, Zita’s of Miep), maar Ali vindt om zijn naam geen werk.


Of de moeilijke relatie met de Franstalige landgenoten. In die zin is AFS Vlaanderen een bijzonder lid van het AFS netwerk: het enige land in het netwerk met twee partners: AFS Vlaanderen en AFS Wallonië. Een splitsing met heel wat voeten in de aarde begin de jaren 80.


Interculturele conflicten gaan volgens mij niet om de geest van een volk, maar om kunde. We hebben echt nood aan interculturele competenties. De snelheid waarmee deze maatschappij is omgeschakeld naar een van de meest opene ter wereld is niet gelijktijdig gepaard gegaan met de ontwikkeling van de nodige kennis en vaardigheden om ermee om te gaan. Daarom blijft AFS op haar 60ste verjaardag belangrijk.


AFS is ontstaan, groeit en bloeit met een boodschap die doorheen al die jaren dezelfde is gebleven: om in vrede met “de andere” te kunnen samenleven, moet je die ander leren kennen. En hoe kan je dat beter dan er naartoe te gaan, ontvangen worden in hun huis en samen eten, slapen, de koelkast openen (als er in je gastgezin al een koelkast is)?


Recent onderzoek, zowel in de Verenigde Staten als hier in België, heeft uitgewezen dat AFS’ers niet alleen opener staan tegenover andere culturen en er comfortabeler mee omgaan, de AFS’er is zich ook meer bewust van zijn eigen impact op zijn nabije omgeving. Think global, act local. Bijna per definitie is een AFS’er geëngageerd, milieubewust, met aandacht voor minderheidsgroepen in de samenleving.


Tegelijkertijd wordt het echter moeilijker. Moeilijker om gastfamilies te vinden. Moeilijker om uitwisselingsstudenten te motiveren om te vertrekken. Daarom benadruk ik het belang van uitwisselingen zoals die van AFS. Deze verjaardag dient om onze bestaansreden in de verf te zetten, en dit, heel gepast, tijdens het Europese Jaar van de Interculturele Dialoog. En nog meer gepast, omgeven door de geschiedenis van Ieper. Dit feest toont dat de organisatie op heel wat steun kan rekenen.


AFS heeft een jarenlange ervaring in intercultureel leren. Ik herhaal onze oproep dat wij die ter beschikking willen stellen buiten onze organisatie.


Ik draag nu een t-shirt van mijn vriend Daniel uit Costa Rica. Deze t-shirt promoot een petitie - exchanges for peace - die vraagt om meer uitwisselingen als middel om vrede te bevorderen. De geglobaliseerde wereld sluit contradictorisch steeds meer en meer de grenzen. Onze petitie deed een oproep aan wereldleiders om net uitwisselingen gemakkelijker te maken. De petitie, met meer dan 350.000 handtekeningen, zal worden overhandigd aan de Verenigde Naties en zal daar in de komende maanden behandeld worden.

Uwe koninklijke hoogheid, mijnheer de eerste minister, geachte genodigden, ik nodig u uit om met onze deelnemers, onze alumni en onze vrijwilligers te praten. U zal zien dat allen deze maatschappij beter willen maken. Vanuit wereldburgerschap, gevormd door bewust te kiezen voor de andere, door te leren ontvangen en te geven.

Proficiat AFS!

terug naar de startpagina